فیلم مرد عینکی؛ کمدی اکشن تازه با محوریت یک بازنده همیشگی

در سال های اخیر نام بهرام افشاری برای خیلی از تماشاگران با کمدی های پر سر و صدا گره خورده است. فیلم مرد عینکی تازه ترین تجربه او در ژانر کمدی اکشن است؛ فیلمی که با یک شخصیت به ظاهر معمولی شروع می شود و کم کم او را وسط یک ماجرای بین المللی می اندازد. در مرکز داستان، مردی را می بینیم که همیشه بازنده بوده و ناگهان به خاطر شباهت چهره خود با یک تروریست، به سوژه تعقیب جهانی تبدیل می شود.

فیلم مرد عینکی با نام قبلی جلبک ساخته شده و محصول سال ۱۴۰۲ است. این فیلم به کارگردانی کریم امینی و تهیه کنندگی سید ابراهیم عامریان، از اول مرداد ۱۴۰۴ روی پرده رفت و خیلی زود به یکی از مهم ترین کمدی های گیشه تابستان تبدیل شد. مدت زمان فیلم حدود ۱۰۶ دقیقه است و در ژانر کمدی اکشن قرار می گیرد.

نقطه شروع داستان، زندگی مردی به نام حلیم رایگان است. او سرویس بهداشتی یک پارک را تمیز می کند و از مردم برای استفاده از سرویس پول می گیرد. وقتی به همین خاطر اخراج می شود و با داد و فریاد اعتراض می کند، فیلمی از عصبانیت او گرفته می شود و در شبکه های اجتماعی می چرخد. همین ویدیو ساده، زندگی حلیم را زیر و رو می کند و او را از نظافتچی خاموش به چهره جنجالی فضای مجازی و بعد وارد ماجرایی خطرناک می کند.

در ادامه، فیلم مرد عینکی سعی می کند ترکیبی از کمدی بدنی، شوخی های کلامی و صحنه های اکشن را کنار هم قرار دهد. بعضی منتقدان معتقدند فیلم شباهت هایی به سریال مرد هزار چهره و مجموعه اکشن جان ویک دارد و از هر کدام عناصری را گرفته است. همین ترکیب باعث شده خیلی ها کنجکاو شوند ببینند این بار افشاری در نقش مرد شکست خورده مسلح چه کرده است.

در این متن، ابتدا مشخصات اصلی فیلم مرد عینکی را مرور می کنیم، بعد سراغ داستان و شخصیت ها می رویم، کارگردانی و لحن اثر را بررسی می کنیم، واکنش منتقدان و گیشه را می بینیم و در نهایت جمع بندی می کنیم که این فیلم برای چه تماشاگری مناسب است و چه انتظاری باید از آن داشت.

فیلم مرد عینکی چیست و چه زمانی اکران شد

فیلم مرد عینکی یک کمدی اکشن ایرانی است که محور آن یک شخصیت معمولی و کم درآمد است که ناگهان درگیر پرونده ای بزرگ می شود. این فیلم از ابتدا با نام جلبک معرفی شد و در خبر ها و گزارش های تولید، مدت ها با همین نام مطرح بود. در نهایت با نام مرد عینکی به سینما ها رسید و تبدیل به برند تبلیغاتی فیلم شد.

برای جمع بندی اطلاعات پایه، می توان مشخصات فیلم مرد عینکی را در جدول زیر دید:

اطلاعات مربوط به کارگردان، نویسنده، مدت زمان و فروش از ویکی پدیا و برخی سایت های سینمایی گرفته شده است.

کریم امینی پیش از این در ژانر کمدی تجربه هایی داشته و همکاری او با سید ابراهیم عامریان و بهرام افشاری در چند پروژه قبلی هم دیده شده است. ترکیب این تیم باعث شد از همان مراحل تولید، مرد عینکی به عنوان کمدی پرفروش بالقوه معرفی شود و تبلیغات روی چهره افشاری متمرکز شود.

فیلم مرد عینکی با توجه به موضوع، لحن و صحنه های اکشن، بیشتر برای نوجوانان بزرگ تر و بزرگسالان طراحی شده است. شوخی ها، اشاره ها به فضای مجازی، پول های کلان و خشونت کنترل شده فیلم، آن را در محدوده فیلم های خانواده محور معمولی قرار نمی دهد و بهتر است مخاطب هدف آن را بینندگان بزرگ سال در نظر گرفت.

خلاصه داستان فیلم مرد عینکی

هسته اصلی داستان فیلم مرد عینکی بر زندگی مردی به نام حلیم رایگان می چرخد. او نظافتچی سرویس های بهداشتی یک پارک است و شخصیتش ترکیبی از ساده لوحی و لجاجت است. حلیم عینکی است، ظاهر نامرتبی دارد و آن قدر در زندگی شکست خورده که خودش را بازنده همیشگی می داند.

ماجرا از جایی شروع می شود که حلیم از مردم برای استفاده از سرویس پول می گیرد. این کار خلاف مقررات است و مدیران پارک او را به همین دلیل اخراج می کنند. حلیم عصبانی می شود و وسط پارک با صدای بلند اعتراض می کند. یکی از رهگذران با تلفن همراه، ویدیو داد و فریاد او را ضبط می کند. این ویدیو وارد شبکه های اجتماعی می شود و در مدت کوتاهی دست به دست می گردد.

حلیم که می بیند اسمش در فضای مجازی مطرح شده، تصمیم می گیرد از این توجه ناگهانی استفاده کند. او نام خود را به کامبوزیا تغییر می دهد و سعی می کند نقش چهره معترض را بازی کند. اما نمی داند این شهرت ناگهانی قرار است او را وارد چه گردابی کند. همزمان، در اخبار جهان از تروریستی خطرناک به نام گرگ صحبت می شود که پنتاگون برای دستگیری او جایزه گذاشته است.

در ادامه داستان، پلیس به دلیل شلوغی ماجرا سراغ حلیم می رود و او را بازداشت می کند. در بازداشتگاه است که او می فهمد مشکل اصلی فقط جنجال سرویس بهداشتی نیست. او به دلیل شباهت ظاهری با تروریست گرگ، در رادار نهاد های امنیتی قرار گرفته است. تصویری که از حلیم در شبکه های اجتماعی پخش شده، باعث شده عده ای او را با گرگ اشتباه بگیرند.

پنتاگون برای دستگیری این تروریست سی میلیون دلار جایزه تعیین کرده است. این رقم بزرگ، حلیم را از یک نظافتچی اخراج شده به طعمه طلایی تبدیل می کند. نه تنها نهاد های امنیتی خارجی، بلکه گروه های خلافکار داخلی هم به دنبال او می افتند تا از این جایزه استفاده کنند. حتی پدر حلیم هم وسوسه می شود که پسرش را تحویل بدهد تا پول را بگیرد.

از اینجا به بعد، مرد عینکی از فضای کمدی ساده به سمت اکشن می رود. تعقیب و گریز ها، درگیری های مسلحانه و صحنه هایی شبیه فیلم های اکشن خارجی وارد داستان می شوند. حلیم بین چند گروه مختلف گیر می افتد؛ پلیس، خلافکار ها و نیرو هایی که از خارج کشور پیگیر پرونده گرگ هستند. او هم باید جان خود را حفظ کند و هم بفهمد در این بازی بزرگ، دقیقا چه نقشی دارد.

فیلم تلاش می کند در این مسیر، هم از موقعیت های طنز استفاده کند و هم حس تعلیق و خطر را حفظ کند. شوخی ها بیشتر بر پایه بدشانسی حلیم، درک نکردن شرایط و تناقض بین ظاهر مظلوم او و تصویری است که دیگران از یک تروریست خطرناک در ذهن دارند. در عین حال، بعضی صحنه ها با ادای احترام آشکار به فیلم های اکشن، شباهت هایی به جان ویک و آثار مشابه پیدا می کند.

بازیگران و شخصیت ها در فیلم مرد عینکی

اصلی ترین دلیل کنجکاوی تماشاگران درباره فیلم مرد عینکی حضور بهرام افشاری در نقش حلیم رایگان است. او با قد بلند، اندام لاغر و چهره قابل انعطاف، سال ها است که در کمدی های تلویزیونی و سینمایی به چشم آمده است. در این فیلم، افشاری باید ترکیبی از کمدی بدنی و حالت های اغراق شده ترس، خشم و سردرگمی را اجرا کند. شخصیت حلیم در عین خنده دار بودن، لحظاتی از ناامیدی واقعی را هم نشان می دهد.

کنار او، مهدی هاشمی حضور دارد که نقش پدر حلیم را بازی می کند. پدری که بین عشق به فرزند و وسوسه سی میلیون دلار گیر کرده است. ترکیب بازی تجربه دار مهدی هاشمی با انرژی بالای افشاری، تضادی می سازد که در برخی صحنه ها از نقاط قوت فیلم است. هاشمی معمولا در نقش های مردان میانسال خسته اما فرصت طلب، دراماتیک و کمدی را هم زمان حمل می کند و اینجا نیز همین الگو را تکرار می کند.

هومن حاجی عبداللهی یکی دیگر از چهره های آشنا برای مخاطب تلویزیون است که در فیلم مرد عینکی حضور دارد. او در سال های اخیر بیشتر با نقش های شوخ طبع و سر و صدا دار شناخته شده و در این فیلم هم بخشی از بار کمدی را به دوش می کشد. سام نوری، آدریانو تولوزا، محمد حیدری، امیر کربلایی زاده و یدالله شادمانی دیگر بازیگرانی هستند که در نقش های فرعی ظاهر شده اند و هر کدام نماینده بخشی از دنیای خلافکار ها، مامور ها یا اطرافیان حلیم هستند.

اگر بخواهیم نقش ها را به شکل فشرده تر دسته بندی کنیم، می توان به این گروه ها اشاره کرد:

• حلیم رایگان / کامبوزیا؛ مرد شکست خورده ای که تبدیل به کلید یک توطئه می شود.
• پدر حلیم؛ مردی که برای پول حاضر است فرزندش را قربانی کند.
• مامور ها و نیرو های امنیتی؛ شخصیت هایی که گاهی جدی و گاهی کاریکاتوری به نظر می رسند.
• خلافکار ها و کارفرما ها؛ کسانی که حلیم را ابزاری برای رسیدن به جایزه می دانند.

بازی افشاری در این میان بیش ترین حجم زمان را دارد. او در مرد عینکی نسبت به بعضی کار های قبلی خود، فرصت بیش تری برای تجربه اکشن دارد؛ از دویدن های طولانی تا درگیری های فیزیکی و تیر اندازی. در عین حال، لحن شوخی های او نزدیک به کار های قبلی است و این برای طرفدارانش نوعی امضای شخصی محسوب می شود.

جایگاه فیلم مرد عینکی در کارنامه بهرام افشاری

فیلم مرد عینکی را می توان ادامه مسیر همکاری افشاری با سید ابراهیم عامریان دانست. آن ها پیش از این در فیلم هایی مثل فسیل و هفتاد سی در کنار هم بوده اند. در همه این پروژه ها، افشاری نقش شخصیت هایی را بازی کرده که از دل طبقه متوسط یا پایین جامعه می آیند و درگیر موقعیت های اغراق شده می شوند. مرد عینکی نیز همین مسیر را دنبال می کند، با این تفاوت که این بار میزان اکشن و خشونت بالاتر رفته است.

کارگردانی، لحن و سبک بصری فیلم مرد عینکی

کریم امینی در مرد عینکی سعی کرده ترکیبی از کمدی ایرانی و اکشن شبه هالیوودی بسازد. بخش های ابتدایی فیلم از نظر میزانسن و قاب بندی، بیشتر شبیه کمدی های اجتماعی است. لوکیشن ها ساده اند؛ پارک، سرویس بهداشتی، خانه کوچک حلیم، خیابان های شلوغ و بازداشتگاه. دوربین اغلب در سطح چشم قرار می گیرد و تمرکز روی دیالوگ و موقعیت است، نه روی حرکت های عجیب.

اما از زمانی که پای تروریست و تعقیب بین المللی وسط می آید، ریتم فیلم تغییر می کند. کات ها سریع تر می شوند، دوربین بیش تر حرکت می کند و از نما های بسته روی صورت ها به نما های باز تر روی درگیری ها و تعقیب و گریز ها می رسیم. منتقدانی مانند نویسندگان رویداد های سینمایی اشاره کرده اند که این تغییر ناگهانی ژانر باعث می شود فیلم برای چند دقیقه ریتم خود را از دست بدهد، اما بخشی از مخاطبان با فضای اکشن جدید همراه می شوند و آن را جذاب می دانند.

در بعضی صحنه ها، مرد عینکی به شکل آشکار از زبان بصری فیلم های اکشن آمریکایی الهام گرفته است؛ استفاده از نور های تند، حرکت آهسته در لحظه شلیک، نما های تعقیب در راهرو های باریک و تاکید روی چهره خسته اما مصمم شخصیت اصلی. همین موارد باعث شده بعضی منتقدان، فیلم را ترکیبی از مرد هزار چهره و جان ویک بنامند؛ یعنی درام هویت اشتباه گرفته شده در کنار اکشن پر سرو صدا و ضرب آهنگ تند.

موسیقی امیر توسلی نیز برای حفظ این دوگانه طراحی شده است. در صحنه های کمدی، ریتم موسیقی سبک تر و بازیگوش تر است و در صحنه های اکشن، ضرب ها شدید تر و تیره تر می شوند. نتیجه این است که تماشاگر تقریبا همیشه با گوش خود می فهمد که فیلم در حال حاضر روی کدام وجه تاکید دارد؛ طنز یا تهدید.

با این حال، یکی از انتقاد های تکراری به مرد عینکی این است که این دو لحن همیشه به خوبی در هم حل نمی شوند. جا هایی وجود دارد که شوخی ناگهانی، جدیت یک صحنه را می شکند و یا بر عکس، خشونت یک درگیری، فضای شوخ طبعی را ناگهان قطع می کند. برای برخی تماشاگران این شکستن ناگهانی لحن جذاب و غیرقابل پیش بینی است، اما برای بعضی دیگر، نشانه ای از عدم انسجام لحن به حساب می آید.

تم ها و پیام های اجتماعی در فیلم مرد عینکی

زیر پوسته کمدی و اکشن، مرد عینکی چند تم اجتماعی شناخته شده را دنبال می کند. مهم ترین تم، نقش شبکه های اجتماعی در ساختن و خراب کردن زندگی آدم های معمولی است. حلیم رایگان هیچ برنامه بزرگی برای اعتراض سیاسی یا اجتماعی ندارد؛ او فقط از اخراج خود عصبانی است و فریاد می زند. اما همان ویدیو ساده، او را از یک نظافتچی بی نام به چهره ترند تبدیل می کند.

فیلم نشان می دهد که چگونه فضای مجازی می تواند یک حرکت لحظه ای را بزرگ کند و آن را به داستانی تعریف شده تبدیل کند؛ داستانی که دیگر در اختیار صاحب تصویر نیست. حلیم در ابتدا سعی می کند از این توجه ناگهانی بهره ببرد و نقش کامبوزیا را به عنوان مرد معترض خوش تیپ بازی کند. اما همان توجه رسانه ای، باعث می شود شباهت ظاهری او به یک تروریست جهانی دیده شود و او از یک قهرمان کوچک محلی به یک هدف بین المللی تبدیل شود.

تم دیگر، مسئله پول و خانواده است. سی میلیون دلار جایزه تعیین شده برای دستگیری گرگ، برای خانواده حلیم نماد رویای دیرینه ثروت ناگهانی است. پدر او بین عشق به فرزند و وسوسه این مبلغ عظیم، گیر می کند. فیلم این کشمکش را به شکل اغراق شده و کمدی نشان می دهد، اما پشت شوخی ها، این پرسش را مطرح می کند که برای خیلی ها مرز اخلاق و منافع دقیقا کجا است.

هویت و شباهت ظاهری نیز تم قابل توجهی در مرد عینکی است. حلیم نه کاری شبیه تروریست ها کرده و نه ایدئولوژی آن ها را دارد، اما صرف شباهت چهره برای تبدیل شدن او به هدف کافی است. فیلم در این نقطه یادآور آثار دیگری است که درباره اشتباه گرفتن هویت و سوء استفاده از ظاهر افراد ساخته شده اند. در قالب کمدی، سوالی جدی مطرح می شود؛ این که در دنیای امروز، تا چه حد تصویر و برداشت دیگران می تواند جای حقیقت درونی را بگیرد.

واکنش منتقدان و وضعیت گیشه فیلم مرد عینکی

مرد عینکی در گیشه، یکی از مهم ترین کمدی های سال ۱۴۰۴ بود. گزارش ها نشان می دهد که فروش فیلم در سینما های ایران به حدود ۱۷۹ میلیارد و ۶۰۰ میلیون تومان رسیده است؛ رقمی که آن را در میان آثار پرفروش سال قرار می دهد و نشان می دهد تماشاگر معمولی با وجود همه نقد ها، به دیدن این فیلم در سالن ها علاقه نشان داده است.

در نقد های رسانه ای، تصویر متعادلی دیده می شود. برخی رسانه ها مرد عینکی را مهم ترین عنوان کمدی گیشه در زمان اکران معرفی کرده اند و از توانایی فیلم در جذب مخاطب عمومی دفاع کرده اند. در مقابل، بعضی منتقدان از جمله نویسندگان رسانه هایی مانند رویداد های فرهنگی و سایت های تحلیلی، به مشکلات فیلمنامه، سطحی بودن ترکیب کمدی و اکشن و شباهت زیاد بعضی صحنه ها به آثار معروف دیگر اشاره کرده اند.

کاربران عادی هم در بخش دیدگاه های پلتفرم های پخش آنلاین و سایت های خبری، نظر های متفاوتی داده اند. عده ای فیلم را «خفن ترین فیلم اکشن ایرانی» خوانده اند و از ترکیب طنز و تیر اندازی تعریف کرده اند. عده ای دیگر گفته اند داستان نسبت به فیلم های معمولی ایرانی جذاب و غیرقابل پیش بینی بوده، اما اکشن را ضعیف و قدیمی دانسته اند. گروهی نیز مرد عینکی را از فسیل ضعیف تر، اما همچنان سرگرم کننده توصیف کرده اند. این تضاد نظر ها نشان می دهد فیلم بیش تر در سطح سرگرمی جمعی موفق بوده تا در سطح رضایت همه جانبه سینمایی.

در مجموع می توان گفت گیشه به مرد عینکی لبخند زده است، اما منتقدان حرفه ای با فاصله و احتیاط بیش تری به آن نگاه کرده اند. برای بخشی از تحلیلگران، فیلم نمونه ای از کمدی های جدیدی است که با اتکا به شهرت یک بازیگر محبوب، صحنه های اکشن پر سر و صدا و شوخی های تند، فروش خوبی دارند، اما از نظر ساختار و هویت هنری، در رده آثار متوسط باقی می مانند. 

مقایسه مرد عینکی با دیگر کمدی های اکشن ایرانی

در سینمای ایران، ترکیب کمدی و اکشن چندان پر تکرار نیست. بیشتر کمدی ها یا اجتماعی هستند یا خانوادگی و اگر اکشنی هم وجود داشته باشد، معمولا به چند تعقیب و گریز ساده محدود می شود. مرد عینکی در این میان تلاش می کند اکشن پررنگ تر را وارد کمدی بدنه کند؛ هرچند با بودجه و امکانات محدود تر نسبت به فیلم های خارجی.

اگر مرد عینکی را کنار فیلم هایی مانند فسیل قرار دهیم، تفاوت اصلی در سطح تهدید است. در فسیل بیشتر با طنز سیاسی و شوخی های اجتماعی طرف بودیم، در حالی که در مرد عینکی پای پنتاگون، تروریست بین المللی و جایزه چند میلیون دلاری وسط است. همین موضوع باعث می شود فضای فیلم به سمت ماجرای جهانی حرکت کند، هرچند روایت و اجرای آن کاملا ایرانی و محدود به لوکیشن های داخلی باقی می ماند.

از طرف دیگر، از نظر تم «بازنده همیشگی» و تلاش او برای تغییر سرنوشت، می توان مرد عینکی را در کنار بعضی آثار درام یا کمدی دیگر قرار داد که درباره آدم های عادی و شکست خورده هستند. تفاوت اینجاست که مرد عینکی به جای حرکت به سمت درام جدی، سعی می کند این مسیر را با شوخی و اکشن سبک پر کند. این انتخاب، برای عده ای جذاب و برای عده ای دیگر سطحی به نظر می رسد.

در مقایسه با نمونه های موفق خارجی، فیلم از نظر طراحی اکشن، تدوین درگیری ها و عمق شخصیت ها در سطح پایین تری قرار می گیرد. با این حال، برای بسیاری از تماشاگران داخلی، دیدن این که یک فیلم ایرانی تلاش کرده از محدوده کمدی گفت و گو محور فراتر برود و صحنه هایی با استاندارد اکشن بالاتر بسازد، خود نکته مثبتی است؛ حتی اگر نتیجه نهایی هنوز با استاندارد های جهانی فاصله داشته باشد. 

برای چه کسانی تماشای فیلم مرد عینکی مناسب است

مرد عینکی در درجه اول برای تماشاگرانی ساخته شده است که از کمدی عامه پسند لذت می برند و انتظار یک فیلم بسیار جدی یا هنری ندارند. اگر شما از آن دسته مخاطبانی هستید که در سینما بیش تر به دنبال خنده، تعقیب و گریز و موقعیت های عجیب هستید تا تحلیل پیچیده اجتماعی، این فیلم می تواند انتخاب مناسبی باشد.

گروه دیگری که احتمالا از مرد عینکی استقبال می کنند، طرفداران بهرام افشاری هستند. بخشی از جذابیت فیلم بر دوش بازی او است و اگر شوخی های بدنی، لحن اغراق شده و سبک بازی خاص او را دوست دارید، در این فیلم نیز با همان انرژی همیشگی روبه رو می شوید. حتی کسانی که او را از سریال ها یا کمدی های قبلی می شناسند، ممکن است کنجکاو باشند که او را در فضایی اکشن تر ببینند.

همچنین مرد عینکی برای کسانی که می خواهند همراه خانواده بزرگ تر یا دوستان به سینما بروند و یک فیلم شلوغ، پر دیالوگ و پر از شوخی ببینند، گزینه قابل قبولی است؛ البته با این شرط که با سطح مشخصی از خشونت کارتونی و صحنه های تیر اندازی مشکل نداشته باشند. فیلم برای کودکان کوچک مناسب نیست، اما برای نوجوانان و بزرگ سالان علاقه مند به کمدی اکشن ایرانی می تواند سرگرم کننده باشد.

در مقابل، اگر سلیقه شما بیش تر سمت سینمای هنری، درام های شخصیت محور عمیق یا آثار تریلر جدی است، مرد عینکی احتمالا شما را راضی نخواهد کرد. همین طور اگر به دنبال اکشن در حد استاندارد های جهانی هستید، بهتر است هنگام تماشای فیلم سطح توقع خود را تنظیم کنید و آن را بیش تر به عنوان تلاش سرگرم کننده در چارچوب امکانات سینمای ایران ببینید.

نتیجه گیری درباره فیلم مرد عینکی

فیلم مرد عینکی را می توان نمونه روشن یک کمدی اکشن بدنه در سینمای ایران دانست؛ اثری که بیش از هر چیز برای گیشه و جذب مخاطب گسترده طراحی شده است. ایده مرکزی داستان، یعنی اشتباه گرفتن یک مرد معمولی با تروریست تحت تعقیب و تبدیل شدن او به هدف چند گروه مختلف، ایده ای جذاب و پر ظرفیت است که می تواند خیلی زود توجه مخاطب را جلب کند.

نقطه قوت اصلی فیلم، بازی پر جنب و جوش بهرام افشاری و چند موقعیت کمدی است که روی تفاوت بین تصویر واقعی حلیم و تصویری که دیگران از او ساخته اند، تاکید می کند. ترکیب این موقعیت ها با تعقیب و گریز ها، تیر اندازی ها و شوخی با خبر های بین المللی، فضایی می سازد که برای بخش بزرگی از تماشاگران عام، سرگرم کننده و پر سر و صدا است. فروش بالای فیلم در گیشه نیز نشان می دهد که این ترکیب با ذائقه بسیاری از مخاطبان داخلی هماهنگی داشته است.

در عین حال، مرد عینکی از نظر فیلمنامه و انسجام لحن، ضعف هایی دارد. پیوند کمدی و اکشن نه همیشه نرم است و نه همیشه در خدمت پیشبرد منطقی داستان قرار می گیرد. شخصیت پردازی بسیاری از کاراکتر های فرعی در حد تیپ باقی می ماند و بعضی صحنه ها بیش تر شبیه ادای احترام مستقیم به فیلم های خارجی است تا تلاش برای خلق هویت بصری کاملا مستقل. این موارد باعث می شود فیلم در حد یک تجربه کاملا ماندگار یا شاخص در ژانر خود قرار نگیرد.

با این همه، اگر مرد عینکی را در جای درست خود ببینیم، یعنی به عنوان فیلمی که قرار است یک شب شلوغ و خنده دار در سینما بسازد، می توان آن را موفق دانست. فیلم به وعده اصلی خود که سرگرمی دو ساعته است عمل می کند، چند صحنه به یاد ماندنی دارد و نقش دیگری به کارنامه بهرام افشاری در نقش مرد شکست خورده پر سر و صدا اضافه می کند. برای کسانی که از سینما، بیش تر خنده و هیجان می خواهند تا تحلیل و ظرافت هنری، مرد عینکی انتخابی قابل دفاع است.

سوالات متداول