بهترین غذا های بین المللی برای ذائقه ایرانی؛ راهنمای انتخاب

اگر عاشق غذا هستید، سفر کردن همیشه به معنی دیدن جاهای جدید نیست؛ گاهی می شود فقط با یک بشقاب، دور دنیا را بگردید. در سال های اخیر، غذاهایی مثل پیتزا، سوشی، بریانی، دونر کباب و حتی چلو کباب ایرانی آن قدر در منو های شهر های مختلف دنیا تکرار شده اند که عملا تبدیل به زبان مشترک عاشقان غذا شده اند. این غذا ها از فرهنگ ها، آب و هوا و سلیقه های کاملا متفاوت می آیند، اما یک نقطه مشترک دارند: طعم راحت و دوست داشتنی که برای اغلب ذائقه ها قابل قبول است.

در مجله اینترنتی فراوک وقتی درباره غذای بین المللی صحبت می کنیم، منظورمان فقط غذا های لوکس نیست؛ از غذای خیابانی گرفته تا خوراک های مجلسی، همه جایی در این فهرست دارند. بعضی از این غذا ها در فهرست های جهانی محبوب ترین غذا های دنیا قرار گرفته اند، بعضی ها به عنوان غذای ملی کشور ها شناخته می شوند و برخی دیگر آن قدر در منو های رستوران های دنیا تکرار شده اند که دیگر نمی شود آن ها را نادیده گرفت. ترکیب این ۲۰ مورد، یک تصویر نسبتا کامل از سلیقه غذایی امروز جهان به شما می دهد؛ از ایتالیا و ژاپن تا مکزیک، هند و ایران.

در ادامه، اول معیار انتخاب این ۲۰ غذای محبوب را می بینید، بعد در یک نگاه جدول خلاصه می کنیم و سپس برای هر غذا توضیح کوتاه، ویژگی طعمی و وضعیت محبوبیت جهانی اش را مرور می کنیم. در پایان هم چند نکته کاربردی برای تجربه این غذا ها در خانه و یک جمع بندی کوتاه می آید تا بتوانید راحت تر انتخاب کنید که برای منوی بعدی خود سراغ کدام گزینه بروید.

معیار انتخاب ۲۰ غذای محبوب و بین المللی

برای این که فهرست واقع بینانه باشد، چند معیار ساده ولی مهم در نظر گرفته شده است:

• حضور در منو های رستوران ها و فست فود های مختلف دنیا
• شناخته شدن به عنوان غذای نمادین یا ملی در فرهنگ خود
• قابل قبول بودن طعم برای بخش بزرگی از مردم (نه خیلی خاص و عجیب)
• قابلیت سرو در شکل های مختلف، از خانگی تا رستورانی
• میزان حضور در رسانه ها، برنامه های آشپزی و سفرنامه ها

به این ترتیب، هم غذا های خیابانی مثل تاکو، دونر و فلافل را داریم، هم غذا های مجلسی مثل بریانی، پائیا و بیف استراگانف، و هم غذا های راحتی مثل پوتین یا فیش اند چیپس که بیشتر با حس نوستالژی و راحتی گره خورده اند. برای مخاطب ایرانی، یک معیار دیگر هم مهم است: این که غذا از نظر طعم و مواد اولیه چقدر قابل تطبیق با آشپزخانه ایرانی باشد. در توضیح هر مورد، به این موضوع هم اشاره می کنیم تا بدانید کدام ها راحت تر در خانه اجرا می شوند.

جدول ۲۰ غذای محبوب بین المللی در یک نگاه

در ادامه، هر کدام از این غذا ها را کمی بیشتر می شناسیم و می بینیم چرا در سطح جهان محبوب شده اند و برای ذائقه ایرانی چه جایگاهی دارند.

معرفی ۲۰ غذای محبوب و خوشمزه بین المللی

۱. پیتزا ناپولیتانا؛ کلاسیک جهانی

پیتزا ناپولیتانا از شهر ناپل ایتالیا آمده و امروز در کل دنیا نماد پیتزای اصیل حساب می شود. خمیر نازک و کش دار، سس گوجه ساده، پنیر موزارلا و چند برگ ریحان تازه، ترکیب اصلی آن است. نقطه قوت پیتزا ناپولیتانا سادگی هدفمند است؛ یعنی با مواد کم، طعم عمیق و متعادل می سازد.

برای ذائقه ایرانی، این پیتزا انتخاب بی دردسر است؛ نه خیلی تند است، نه خیلی پیچیده. اگر در خانه درست شود، با فر معمولی و کمی دقت در خمیر می توانید نتیجه ای بسیار قابل قبول بگیرید و حتی نسبت خمیر به پنیر را مطابق سلیقه خانواده تنظیم کنید.

۲. سوشی؛ هنر تعادل ژاپنی

سوشی شاید در نگاه اول عجیب به نظر برسد، چون بر پایه برنج سرکه ای و اغلب ماهی خام است، اما در سطح جهان به عنوان یکی از ظریف ترین و سالم ترین انواع غذا شناخته می شود. تمرکز سوشی روی تعادل ظریف طعم برنج، تازگی ماهی و حداقل ادویه است. در بسیاری از شهر های دنیا، سوشی بار ها تبدیل به بخشی از سبک زندگی شهری شده اند.

برای مخاطب ایرانی، سوشی شاید ابتدا بیشتر یک تجربه کنجکاوی برانگیز باشد تا غذای روزمره. نسخه های ساده تر با سبزیجات، میگوی پخته یا مرغ، در ایران هم طرفدار پیدا کرده و برای شروع، گزینه مناسبی است، مخصوصا اگر غذای سبک شبانه می خواهید.

۳. همبرگر کلاسیک؛ غذای راحتی جهانی

همبرگر کلاسیک آمریکایی از ترکیب نان نرم، برگر گوشت گوساله، پنیر، کاهو، گوجه و سس ها ساخته می شود. در بسیاری از کشور ها این غذا تبدیل به نماد فست فود شده و از نسخه های خیلی ارزان خیابانی تا برگر های دست ساز گران قیمت در منو رستوران های مدرن دیده می شود. راز موفقیت همبرگر، ترکیب بافت های متفاوت است؛ نان نرم، گوشت آبدار، سبزیجات ترد و سس های کرمی.

در ایران هم برگر خانگی و رستورانی سال ها است جای خود را باز کرده و با ذائقه ما هم خوانی دارد. تنظیم درصد چربی گوشت، استفاده از نان با کیفیت و رعایت زمان پخت، تفاوت بین برگر معمولی و برگر حرفه ای را مشخص می کند.

۴. تاکو؛ لقمه های رنگی مکزیکی

تاکو یکی از معروف ترین غذا های خیابانی مکزیک است. نان کوچک ذرت یا گندم که با گوشت، مرغ، ماهی، سبزیجات، پنیر و انواع سس تند یا ترش پر می شود. هر تاکو یک لقمه کوچک است که می شود چند مدل مختلف را کنار هم امتحان کرد. تاکو نماینده فرهنگ غذای خیابانی شلوغ و پر انرژی مکزیک است و طعم آن معمولا پر ادویه و کمی تند است.

برای ذائقه ایرانی، تاکو بیشتر شبیه نسخه سبک تر و رنگی تر ساندویچ است. اگر ادویه تند را کمتر کنید و از سالسا های ملایم تر استفاده کنید، به راحتی می تواند وارد منوی شام های دوستانه شود.

۵. بریانی؛ برنج معطر هندی

بریانی یک غذای بر پایه برنج است که با مرغ، گوشت یا میگو، همراه با ادویه های معطر، ماست، پیاز سرخ شده و گاهی مغز ها و کشمش پخته می شود. در شهر های مختلف هند، به ویژه حیدرآباد، نسخه های پرطرفدار بریانی سرو می شود و در سال های اخیر در بسیاری از کشور های دیگر هم به عنوان غذای مجلسی شناخته شده است.

برای ایرانی ها که به برنج و پلوی مخلوط علاقه دارند، بریانی یک گزینه طبیعی است؛ فقط باید تندی ادویه را با سلیقه خانواده تنظیم کنید. ترکیب برنج دانه بلند، زعفران، هل، دارچین، پیاز کاراملی و گوشت نرم، از این غذا یک انتخاب کاملا مهمانی پسند می سازد.

۶. پائیا؛ برنج اسپانیایی با حال و هوای ساحل

پائیا از منطقه والنسیا در اسپانیا آمده و یک برنج یک ظرفی است که معمولا با ترکیب گوشت، مرغ، خرچنگ، میگو، صدف و سبزیجات و زعفران درست می شود. پائیا را در سینی های پهن می پزند تا لایه زیرین برنج کمی برشته و کاراملی شود؛ همین بخش برشته که ته دیگ مانند است، برای بسیاری از مردم محبوب ترین قسمت ظرف است.

از نظر حس، پائیا چیزی بین یک چلو مخلوط ایرانی و یک ریزوتو خشک تر است. اگر غذا های دریایی را دوست دارید، نسخه دریایی آن برای شما جذاب است؛ اگر نه، می توانید نسخه مرغ و سبزیجات را امتحان کنید و همچنان از عطر زعفران و بافت خاص برنج لذت ببرید.

۷. فیش اند چیپس؛ غذای ساده اما نوستالژیک بریتانیایی

فیش اند چیپس یا ماهی و سیب زمینی سرخ شده، از غذا های نمادین بریتانیاست. فیله ماهی سفید در خمیر سبک غلتانده می شود و در روغن داغ سرخ می شود تا رویه ترد و داخل نرم داشته باشد. کنار آن سیب زمینی سرخ شده، لیمو و گاهی سس تارتار یا سس مخصوص سرو می شود. این غذا نماد یک وعده راحت، ساحلی و سرشار از حس نوستالژی است.

برای مخاطب ایرانی، اگر با ماهی سرخ کرده مشکلی ندارید، فیش اند چیپس بسیار قابل قبول است. با ماهی هایی که در ایران در دسترس هستند هم می شود نسخه نزدیک به اصل تهیه کرد؛ فقط نکته کلیدی، خمیر سبک و روغن نسبتا تازه است.

۸. رامِن؛ سوپ نودل پر مزه ژاپنی

رامن یک غذای ژاپنی بر پایه نودل گندم و آبگوشت غنی است که روی آن با گوشت، تخم مرغ، سبزیجات و جلبک تزئین می شود. سبک های مختلفی دارد؛ از رامن سویا و میسو تا رامن بر پایه آبگوشت استخوان که بسیار غلیظ است. در بسیاری از شهر های جهان، رامن بار ها تبدیل به نماد غذای دنج و سریع برای روز های سرد شده اند.

رامن برای ایرانی ها می تواند یادآور انواع سوپ و آش باشد، با این تفاوت که تمرکز بیشتری روی نودل و تاپینگ ها دارد. اگر از نودل های آماده استفاده می کنید، با کمی کار روی آبگوشت، سس سویا و سبزیجات، می توانید نسخه خانگی قابل قبولی بسازید.

۹. دونر کباب؛ ساندویچ محبوب خاورمیانه و اروپا

دونر کباب از ترکیه آمده، اما امروز در بسیاری از کشور های اروپایی هم یکی از رایج ترین غذا های خیابانی است. گوشت طعم دار شده روی سیخ عمودی پخته می شود و برش های نازک آن داخل نان به همراه سالاد، پیاز و سس سرو می شود. در ایران، کباب ترکی به این سبک را خوب می شناسیم و سال ها است جزو فست فود های محبوب است.

قدرت دونر در این است که می تواند هم یک غذای سریع و ارزان باشد، هم اگر با مواد بهتر و نان با کیفیت سرو شود، تبدیل به یک غذای بسیار اشتها برانگیز و سیر کننده شود. برای خانه، نسخه فر یا تابه ای با برش های نازک گوشت قابل اجرا است.

۱۰. فلافل؛ انتخاب گیاهی محبوب

فلافل گلوله های سرخ شده نخود یا باقلا است که با سیر، پیاز و سبزیجات معطر طعم دار می شود. این غذا در خاورمیانه و شمال آفریقا ریشه دارد و امروز در اروپا و آمریکا هم به عنوان گزینه گیاهی محبوب شناخته می شود. در ایران، فلافل جنوبی سال ها است جای خود را در ساندویچ فروشی ها باز کرده و ترکیب نان، فلافل، ترشی و سبزیجات کاملا آشنا است.فلافل

فلافل نمونه خوبی از غذایی است که هم سیر کننده و ارزان است و هم در نسخه های سبک تر، می تواند بخشی از یک رژیم فلافل گیاهی باشد. برای خانه، مهم ترین نکته، خیس کردن و چرخ کردن نخود خام و تنظیم ادویه است.

۱۱. بیف استراگانف؛ خوراک کرمی روسی

بیف استراگانف خوراکی است با گوشت گوساله نوار شده، قارچ، پیاز و سس خامه ای که معمولا با برنج، پاستا یا پوره سیب زمینی سرو می شود. این غذا ریشه روسی دارد اما نسخه های اروپایی و آمریکایی آن هم بسیار شناخته شده است. ترکیب گوشت نرم، سس کرمی و قارچ، آن را به یک غذای مجلسی خانگی تبدیل کرده است.

برای ذائقه ایرانی، بیف استراگانف خیلی غریب نیست؛ چیزی بین خوراک گوشت و خورش کرمی است. اگر چربی خامه را کمی مدیریت کنید، می تواند یک غذای مهمانی مناسب و چند بار مصرف باشد؛ یعنی فردا هم گرم شود و همچنان کیفیت قابل قبولی داشته باشد.

۱۲. گولاش؛ خوراک گرم مجارستانی

گولاش یک سوپ یا خوراک غلیظ از مجارستان است که با گوشت گوساله، پیاز، فلفل دلمه ای، سیب زمینی و مقدار زیادی پاپریکا پخته می شود. این غذا یکی از نماد های آشپزی مجارستان است و در بسیاری از کشور های اروپایی نیز شناخته شده است. گولاش حس غذای زمستانی، سنگین و پر از طعم ادویه و سبزیجات را دارد.

برای ایرانی ها که به خورش و خوراک عادت دارند، گولاش می تواند تجربه جالبی باشد، مخصوصا اگر به طعم پاپریکا و فلفل دلمه ای علاقه داشته باشید. سرو آن با نان، برنج یا پاستا، بسته به سلیقه، امکان پذیر است.

۱۳. موساکا؛ لازانیای بادمجانی یونان

موساکا یک غذای لایه ای یونانی است که با لایه های بادمجان، گاهی سیب زمینی، سس گوشت گوجه ای و سس سفید غلیظ رویی در فر پخته می شود. ظاهر آن تا حدی شبیه لازانیاست، فقط به جای ورق پاستا از بادمجان استفاده می شود. موساکا نمونه خوبی از استفاده خلاقانه از بادمجان به عنوان پایه غذا است.

در ایران که غذا های بادمجانی بسیار محبوب هستند، موساکا می تواند به سرعت طرفدار پیدا کند. اگر عطر دارچین و ادویه یونانی را کمی با سلیقه خانواده تنظیم کنید، عملا چیزی شبیه ترکیب بین کشک بادمجان و لازانیا روی میز دارید.

۱۴. پوتین؛ فست فود سنگین کانادایی

پوتین یک غذای ساده اما پرکالری کانادایی است که از سیب زمینی سرخ کرده، پنیر رنده شده یا پنیر دانه ای و سس غلیظ گوشت تشکیل می شود. ظاهر آن شاید خیلی لوکس نباشد، ولی برای بسیاری از کانادایی ها نماد غذای راحتی و شب های سرد است. پوتین نشان می دهد که ترکیب سیب زمینی، پنیر و سس تقریبا در هر فرهنگی می تواند جذاب باشد.

برای خانه، ساخت پوتین کار سختی نیست؛ اگر سس گوشت یا سس قهوه ای درست کنید و سیب زمینی را خوب سرخ یا در فر برشته کنید، به راحتی یک ظرف اشتها برانگیز برای تماشای فیلم یا دورهمی دوستانه خواهید داشت.

۱۵. توم یام گونگ؛ سوپ تند و ترش تایلندی

توم یام گونگ یک سوپ تایلندی است با پایه آبگوشت، میگو، قارچ، علف لیمو، برگ لیمو، فلفل چیلی و گاهی شیر نارگیل. طعم اصلی آن ترکیبی از ترشی، تندی و عطر گیاهان معطر است. این سوپ در فهرست بسیاری از رستوران های تایلندی در دنیا وجود دارد و برای علاقه مندان به طعم های جسورانه، یکی از اولین انتخاب ها است.

برای ذائقه ایرانی، توم یام کمی متفاوت است، ولی اگر به غذای تند و ترش علاقه داشته باشید، می تواند تجربه جذابی باشد. شاید بهتر باشد در نسخه خانگی، فلفل را کمتر کنید تا ابتدا به عطر گیاهان و ترکیب ترش و شیرین عادت کنید.

۱۶. فوندو پنیر؛ غذای جمعی سوئیسی

فوندو پنیر یک غذای سوئیسی است که در آن مخلوطی از پنیر ذوب شده، شراب یا مایع دیگر و ادویه، در یک ظرف روی شعله ملایم گرم نگه داشته می شود و مهمان ها تکه های نان یا سبزیجات را در آن فرو می کنند. فوندو نمونه واضح یک غذای جمعی است؛ یعنی همه دور یک ظرف می نشینند و با هم غذا می خورند.

برای ایرانی ها، فوندو می تواند به عنوان یک پیش غذای مهمانی خاص یا دورهمی کوچک جذاب باشد. اگر استفاده از شراب برای شما مناسب نیست، می شود از مخلوط شیر و آب و کمی آب لیمو برای تنظیم بافت پنیر استفاده کرد.

۱۷. باتر چیکن؛ مرغ کره ای معطر هندی

باتر چیکن یا مرغ کره ای، یک خوراک هندی است با مرغ بدون استخوان، سس گوجه و خامه، کره و ادویه های معطر. این غذا نسبت به برخی خوراک های هندی تندی کمتری دارد و به همین دلیل در سطح جهان، حتی برای کسانی که غذای خیلی تند دوست ندارند، مورد قبول است. بافت سس باتر چیکن غلیظ، کرمی و متعادل است.

برای ذائقه ایرانی، باتر چیکن یک پل خوب بین خورش های ایرانی و خوراک های ادویه دار هندی است. می توانید آن را با برنج ساده، نان یا حتی نان تست سرو کنید و بسته به سلیقه، تندی و میزان خامه را تنظیم کنید.

۱۸. چلو کباب؛ غذای ایرانی که جهانی شده

چلو کباب برای ایرانی ها نیازی به معرفی ندارد، اما در سال های اخیر در سطح جهانی هم بیشتر شناخته شده است. ترکیب برنج سفید دانه بلند، کباب کوبیده یا برگ، گوجه کبابی، کره و گاهی دوغ یا سالاد شیرازی، برای بسیاری از گردشگران خارجی تبدیل به تجربه اصلی سفر به ایران شده است. چلو کباب نمونه ای از یک غذای ملی است که هم در رستوران لوکس سرو می شود، هم در سفره خانه ساده.

در فهرست غذای بین المللی، حضور چلو کباب به این دلیل مهم است که نشان می دهد غذای ایرانی هم می تواند به زبان جهانی غذا ها وارد شود؛ یعنی ترکیب برنج و گوشت طعم دار با چاشنی های ساده، کاملا قابلیت خروج از مرز ها را دارد.

۱۹. پاستا کاربونارا؛ سادگی خوشمزه رومی

پاستا کاربونارا از رم ایتالیا آمده و یکی از معروف ترین پاستا های جهان است. ترکیب اصلی آن پاستای بلند (معمولا اسپaghetti)، تخم مرغ، پنیر سخت ایتالیایی، گوشت دودی یا مشابه و فلفل سیاه است. سس این پاستا بدون خامه، فقط با حرارت تخم مرغ و پنیر درست می شود و اگر خوب اجرا شود، بافتی کرمی و لطیف بدون سنگینی بیش از حد ایجاد می کند.

برای خانه، کاربونارا نیاز به کمی دقت در کنترل حرارت دارد تا تخم مرغ نبرد، اما از نظر مواد اولیه، چیز عجیبی ندارد. اگر گوشت دودی در دسترس نباشد، می شود از انواع ژامبون حلال یا حتی کمی سوسیس خانگی با کیفیت استفاده کرد.

۲۰. دیم سام؛ لقمه های کوچک چینی

دیم سام بیشتر یک سبک سرو است تا یک غذای واحد؛ مجموعه ای از لقمه های کوچک بخار پز یا سرخ شده مثل کوفته، پیراشکی، رول و نان های کوچک شیرین و شور که در چین و بسیاری از شهر های جهان در رستوران های مخصوص سرو می شوند. مهم ترین ویژگی دیم سام، امکان امتحان کردن طعم های متعدد در یک وعده است.

برای مخاطب ایرانی، دیم سام می تواند مثل یک بوفه کوچک روی میز باشد؛ اگر این سبک سرو را دوست داشته باشید، می توانید در خانه چند نوع کوفته، پیراشکی و لقمه بخار پز ساده درست کنید و آن ها را به سبک دیم سام کنار هم قرار دهید. این سبک برای مهمانی های دوستانه و آخر هفته ها بسیار جذاب است.

چطور این غذا ها را در خانه تجربه کنیم

اگر بخواهیم واقعا همه این ۲۰ غذای بین المللی را تجربه کنیم، لازم نیست حتما سراغ نسخه صد در صد اصیل برویم. چند اصل کلی کمک می کند نسخه خانگی قابل قبول و متعادل با مواد در دسترس داشته باشید:

• از غذا هایی شروع کنید که به آشپزی ایرانی نزدیک تر هستند؛ مثل بریانی، باتر چیکن، بیف استراگانف و موساکا.
• در مرحله بعد سراغ غذا های نانی و خیابانی بروید؛ پیتزا، تاکو، همبرگر، دونر، فلافل و پوتین.
• غذا های خاص تر مثل سوشی، توم یام، فوندو یا دیم سام را وقتی امتحان کنید که به اصول پایه آشپزی بین المللی مسلط تر شده اید.
• همیشه می توانید میزان تندی، چربی و نمک را با ذائقه خانواده تنظیم کنید، بدون این که روح اصلی غذا را از بین ببرید.

جمع بندی

در این فهرست ۲۰ غذای محبوب و خوشمزه بین المللی را مرور کردیم؛ از پیتزا و سوشی تا بریانی، پائیا، رامِن، دونر، فلافل، بیف استراگانف، گولاش، موساکا، پوتین و حتی چلو کباب ایرانی. این غذا ها فقط ترکیب هایی از نان، برنج، گوشت و سبزیجات نیستند؛ هر کدام پشت سر خود داستان مهاجرت، تاریخ، فرهنگ و سلیقه نسل های مختلف را دارند. بعضی از آن ها مثل همبرگر و پیتزا تبدیل به نماد جهانی فست فود شده اند، بعضی دیگر مثل بریانی و باتر چیکن وجهه مجلسی و مهمانی دارند، و برخی مثل فلافل و دیم سام سبک جدیدی از غذا خوردن مشترک را معرفی می کنند.

برای مخاطب ایرانی، مهم ترین نکته این است که بسیاری از این غذا ها آن قدر از نظر ساختار به غذا های خودمان نزدیک هستند که با کمی تمرین می شود نسخه خانگی خوب درست کرد؛ بریانی و چلو کباب به پلوی ایرانی نزدیک هستند، بیف استراگانف و گولاش به خوراک های ایرانی، موساکا به غذا های بادمجانی، و پائیا به برنج های مخلوط. در مقابل، غذا هایی مثل سوشی، توم یام یا دیم سام فرصت خوبی برای تجربه طعم های تازه و گسترش دامنه ذائقه هستند.

سوالات متداول

منابع

• 100 Best Dishes in the World
• Famous Foods Around The World
• Authentic Hungarian Goulash
• Classic Moussaka Recipe