بیماری و پیشگیری

طاعون چگونه منتقل می‌شود و چطور پیشگیری کنیم؟

طاعون بیماری عفونی‌ای است که باکتری Yersinia pestis آن را ایجاد می‌کند و بیشتر از راه کک‌های آلوده یا تماس با حیوان آلوده منتقل می‌شود. این بیماری هنوز وجود دارد، اما با تشخیص سریع و درمان مناسب با آنتی‌بیوتیک قابل‌درمان است.

فهرست مطالب

شناخت علائم طاعون اهمیت دارد، چون شکل‌های مختلف بیماری می‌توانند نشانه‌های متفاوتی ایجاد کنند. تورم دردناک غدد لنفاوی، تب ناگهانی، ضعف، سرفه و تنگی نفس از نشانه‌هایی هستند که بسته به نوع عفونت دیده می‌شوند و در صورت احتمال تماس با منبع آلودگی، ارزیابی پزشکی سریع لازم است.

طاعون چیست و چگونه ایجاد می‌شود؟

طاعون یک بیماری عفونی ناشی از باکتری Yersinia pestis است که به‌طور طبیعی در میان برخی پستانداران کوچک و کک‌های آن‌ها گردش دارد. انسان معمولاً هنگام گزش کک آلوده، تماس با بافت یا مایعات بدن حیوان آلوده یا در بعضی موارد با تنفس ذرات عفونی به بیماری مبتلا می‌شود.

باکتری پس از ورود به بدن می‌تواند از مسیر سیستم لنفاوی، خون یا ریه‌ها گسترش پیدا کند. همین تفاوت در محل و مسیر عفونت باعث می‌شود طاعون به شکل خیارکی، ریوی یا سپتی‌سمیک (خونی) ظاهر شود. درمان زودهنگام با آنتی‌بیوتیک نقش مهمی در جلوگیری از پیشرفت بیماری دارد.

طاعون از کجا آمده و آیا هنوز وجود دارد؟

طاعون سابقه‌ای بسیار قدیمی دارد و نام آن با همه‌گیری تاریخی «مرگ سیاه» گره خورده است، اما بیماری صرفاً متعلق به گذشته نیست. طاعون هنوز به‌صورت طبیعی در برخی مناطق جهان وجود دارد و در سال‌های اخیر نیز موارد انسانی در کشورهایی از آفریقا و دیگر مناطق گزارش شده است.

چرخه طبیعی بیماری معمولاً بین جوندگان و کک‌های آلوده برقرار می‌ماند. زمانی که انسان در محیطی با حیوانات آلوده یا کک‌های حامل باکتری تماس پیدا کند، امکان انتقال به او ایجاد می‌شود. به همین دلیل، حضور بیماری در یک منطقه بیشتر با شرایط محیطی و وجود مخازن حیوانی ارتباط دارد تا صرفاً تماس معمول میان انسان‌ها.

انواع طاعون چه تفاوتی با هم دارند؟

سه شکل اصلی طاعون از نظر محل درگیری و شیوه انتقال با یکدیگر تفاوت دارند:

نوع طاعونمحل اصلی درگیرینشانه شاخصراه انتقال یا ایجاد
طاعون خیارکیغدد لنفاویتورم دردناک غدد لنفاویبیشتر گزش کک آلوده
طاعون ریویریه‌هاسرفه و تنگی نفسگاهی از گسترش عفونت در بدن و گاهی استنشاق ذرات عفونی
طاعون سپتی‌سمیکجریان خونتب، ضعف شدید و آسیب بافتیگزش کک، تماس با حیوان آلوده یا گسترش از انواع دیگر

طاعون خیارکی شایع‌ترین شکل بیماری است و معمولاً غدد لنفاوی نزدیک محل ورود باکتری متورم و دردناک می‌شوند. طاعون ریوی ریه‌ها را درگیر می‌کند و تنها شکل اصلی طاعون است که می‌تواند از فرد مبتلا به فرد دیگر منتقل شود. طاعون سپتی‌سمیک نیز زمانی رخ می‌دهد که باکتری در جریان خون گسترش پیدا کند.

همه گیری طاعون

علائم طاعون چیست و از کجا شروع می‌شود؟

طاعون معمولاً با تب، لرز، سردرد، ضعف و دردهای بدنی شروع می‌شود و در نوع خیارکی، تورم دردناک غدد لنفاوی نیز دیده می‌شود. در نوع ریوی، سرفه و تنگی نفس برجسته‌تر هستند.

برای اینکه نشانه‌های مهم‌تر را راحت‌تر تشخیص دهید، می‌توان آن‌ها را این‌طور خلاصه کرد:

  • تب و لرز که ممکن است به‌صورت ناگهانی شروع شود.
  • ضعف و سردرد همراه با دردهای بدنی.
  • تورم دردناک غدد لنفاوی، به‌خصوص در کشاله ران، زیر بغل یا گردن.
  • سرفه و تنگی نفس در طاعون ریوی.
  • درد قفسه سینه و گاهی خروج خلط خونی یا آبکی در نوع ریوی.
  • در نوع سپتی‌سمیک، درد شکم، خون‌ریزی پوستی و آسیب بافتی نیز ممکن است ایجاد شود.

علائم طاعون خیارکی

در طاعون خیارکی، مهم‌ترین نشانه غدد لنفاوی دردناک و متورم است. این تورم که اصطلاحاً «بوبو» نام دارد، معمولاً در ناحیه‌ای نزدیک به محل ورود باکتری ایجاد می‌شود و ممکن است با تب، لرز، سردرد و ضعف همراه باشد.

این شکل از بیماری معمولاً پس از گزش کک آلوده ایجاد می‌شود. اگر عفونت درمان نشود، باکتری می‌تواند از سیستم لنفاوی به بخش‌های دیگری از بدن، از جمله جریان خون یا ریه‌ها، گسترش پیدا کند.

علائم طاعون ریوی

طاعون ریوی با درگیری ریه‌ها مشخص می‌شود و می‌تواند با سرفه، تنگی نفس، تب، ضعف و درد قفسه سینه همراه باشد. در بعضی بیماران، خلط آبکی یا خونی نیز دیده می‌شود و علائم ممکن است نسبتاً سریع ظاهر شوند.

این نوع طاعون ممکن است از گسترش عفونت خیارکی یا سپتی‌سمیک به ریه ایجاد شود، اما استنشاق ذرات تنفسی عفونی از فرد یا حیوان مبتلا نیز می‌تواند باعث ابتلا شود. در میان شکل‌های اصلی بیماری، طاعون ریوی بیشترین اهمیت را از نظر انتقال مستقیم انسان‌به‌انسان دارد.

علائم طاعون سپتی‌سمیک

در طاعون سپتی‌سمیک، عفونت خون باعث می‌شود باکتری در جریان خون گسترش پیدا کند. تب و لرز، ضعف شدید، درد شکم و در موارد شدید خون‌ریزی در پوست یا اندام‌ها از نشانه‌های احتمالی این نوع بیماری هستند.

آسیب بافتی نیز می‌تواند رخ دهد و در بخش‌هایی مانند انگشتان دست و پا یا بینی، بافت‌ها در اثر اختلال شدید جریان خون آسیب ببینند و تغییر رنگ پیدا کنند. این حالت ممکن است از ابتدا ایجاد شود یا در اثر گسترش طاعون خیارکی درمان‌نشده به جریان خون رخ دهد.

طاعون چگونه منتقل می‌شود و چه کسانی بیشتر در معرض آن هستند؟

مهم‌ترین مسیر انتقال طاعون به انسان، کک آلوده است؛ اما تماس مستقیم با حیوان آلوده یا بافت‌های عفونی و استنشاق ذرات تنفسی در طاعون ریوی نیز می‌تواند باعث عفونت شود. خطر ابتلا بیشتر متوجه افرادی است که در مناطق دارای چرخه طبیعی بیماری با جوندگان، کک‌ها یا حیوانات آلوده تماس دارند.

راه‌های اصلی انتقال را می‌توان در این جدول خلاصه کرد:

مسیر انتقالچگونه اتفاق می‌افتد؟بیشتر با کدام شکل مرتبط است؟
کک آلودهکک حامل باکتری انسان را نیش می‌زندخیارکی و سپتی‌سمیک
تماس با حیوان آلودهتماس با بافت، ترشحات یا لاشه حیوانخیارکی یا سپتی‌سمیک
ذرات تنفسیاستنشاق ذرات عفونی فرد یا حیوان مبتلا به طاعون ریویریوی
کک روی حیوان خانگیحیوان آلوده یا دارای کک، کک‌ها را به محیط خانه وارد می‌کندبیشتر خطر غیرمستقیم

زندگی یا فعالیت در مناطقی که طاعون در جمعیت جوندگان وجود دارد، تماس با حیوانات بیمار یا مرده و قرار گرفتن در معرض کک‌های آلوده می‌تواند خطر ابتلا را بیشتر کند.

آیا طاعون از فردی به فرد دیگر منتقل می‌شود؟

طاعون خیارکی معمولاً از فردی به فرد دیگر منتقل نمی‌شود و نگرانی اصلی در این شکل، گزش کک آلوده یا تماس با حیوان آلوده است. طاعون ریوی است که می‌تواند از طریق ذرات تنفسی و تماس نزدیک با فرد مبتلا به انسان دیگری منتقل شود.

به همین دلیل، فرد مبتلا به طاعون ریوی نیاز به ارزیابی و درمان سریع دارد و تماس نزدیک با ترشحات تنفسی او می‌تواند برای دیگران خطر ایجاد کند. این نوع انتقال با تماس‌های معمول اجتماعی یکسان نیست و بیشتر در شرایط تماس نزدیک با فرد مبتلا رخ می‌دهد.

حیوانات خانگی چگونه می‌توانند در انتقال طاعون نقش داشته باشند؟

سگ‌ها و گربه‌ها می‌توانند در محیط‌های دارای طاعون با کک‌های آلوده یا حیوانات وحشی بیمار تماس پیدا کنند. گربه‌ها نسبت به طاعون حساس‌تر هستند و علاوه بر انتقال کک، در صورت ابتلا به نوع ریوی می‌توانند ذرات عفونی را هنگام سرفه یا تنفس در محیط منتشر کنند.

برای کاهش خطر، در مناطقی که طاعون وجود دارد این اقدامات توصیه می‌شود:

  • کنترل منظم کک روی سگ و گربه با محصولات مناسب.
  • جلوگیری از پرسه‌زدن آزادانه حیوانات خانگی در مناطق پرخطر.
  • خودداری از لمس یا جابه‌جایی حیوانات وحشی بیمار یا مرده.
  • مراجعه سریع به دامپزشک در صورت بیمار شدن حیوان خانگی، به‌ویژه گربه.
  • کاهش محل تجمع و منابع غذایی جوندگان در اطراف خانه.

طاعون چگونه تشخیص داده می‌شود و درمان آن چیست؟

تشخیص طاعون بر پایه ترکیب علائم بالینی، سابقه تماس با کک یا حیوان آلوده و آزمایش‌های آزمایشگاهی انجام می‌شود. در صورت شک جدی به بیماری، درمان آنتی‌بیوتیکی نباید تا آماده‌شدن نتیجه نهایی آزمایش به تأخیر بیفتد؛ چون شروع سریع درمان با کاهش خطر عوارض و پیشرفت بیماری ارتباط دارد. سازمان جهانی بهداشت (WHO) نیز بر تشخیص زودهنگام و آغاز سریع درمان تأکید دارد.

پزشک با توجه به نوع علائم ممکن است از غده لنفاوی متورم، خون یا ترشحات تنفسی نمونه‌گیری کند. انتخاب روش درمان نیز به نوع طاعون، شدت بیماری، سن، وضعیت عمومی بدن و شرایط فرد بستگی دارد و ممکن است علاوه بر دارو، درمان حمایتی برای کنترل وضعیت بیمار لازم باشد.

پزشک برای تشخیص طاعون چه آزمایش‌هایی درخواست می‌کند؟

برای تشخیص دقیق، پزشک ممکن است از چند نوع آزمایش آزمایشگاهی استفاده کند. نوع نمونه به شکل بیماری و محل درگیری بستگی دارد:

  • نمونه خون برای بررسی و شناسایی باکتری در جریان خون.
  • نمونه‌برداری از غده لنفاوی متورم و دردناک، به‌ویژه در طاعون خیارکی.
  • نمونه خلط یا ترشحات تنفسی در موارد مشکوک به طاعون ریوی.
  • در برخی شرایط، آزمایش‌های تخصصی‌تر مانند کشت یا آزمایش‌های مولکولی و سرولوژیک برای تأیید عفونت.

CDC توصیه می‌کند در صورت شک به طاعون، نمونه‌های لازم در سریع‌ترین زمان ممکن گرفته شوند، اما درمان نباید به انتظار نتیجه آزمایش موکول شود.

علائم و تشخیص راعون

درمان طاعون با چه داروهایی انجام می‌شود؟

درمان طاعون بر پایه درمان آنتی‌بیوتیکی است و باید هرچه سریع‌تر شروع شود. بسته به شرایط بیمار، دارو می‌تواند به‌صورت خوراکی یا تزریقی تجویز شود. از داروهایی مانند برخی فلوروکینولون‌ها، جنتامایسین یا استرپتومایسین در دستورالعمل‌های درمانی استفاده شده است، اما انتخاب دارو و مقدار آن باید توسط پزشک انجام شود و به نوع بیماری و شرایط فرد بستگی دارد.

در بیماران شدید، به‌خصوص درگیری ریوی یا عفونت گسترده، ممکن است درمان حمایتی نیز لازم باشد. هدف این اقدامات حفظ وضعیت تنفسی و گردش خون و کنترل عوارض بیماری است. نکته مهم این است که شروع درمان نباید به دریافت جواب نهایی آزمایش وابسته باشد؛ در صورت شک بالینی جدی، پزشک می‌تواند درمان را پیش از تأیید آزمایشگاهی آغاز کند.

آیا طاعون بدون درمان برطرف می‌شود؟

طاعون بیماری‌ای نیست که بتوان روی برطرف‌شدن خودبه‌خودی آن حساب کرد. بدون درمان مناسب، عفونت می‌تواند پیشرفت کند و از غدد لنفاوی به خون یا ریه‌ها برسد و عوارض جدی ایجاد کند. WHO تأکید می‌کند که طاعون درمان‌نشده، به‌ویژه در شکل‌های ریوی و سپتی‌سمیک، می‌تواند در مدت کوتاهی بسیار شدید شود.

به همین دلیل، اگر فردی در منطقه‌ای درگیر با طاعون قرار داشته یا با کک، جوندگان یا حیوان آلوده تماس داشته باشد و پس از آن دچار تب ناگهانی، غدد لنفاوی دردناک یا علائم تنفسی شود، مراجعه فوری برای ارزیابی پزشکی ضروری است.

چگونه از طاعون پیشگیری کنیم؟

پیشگیری بیشتر بر کاهش تماس با کک‌های آلوده، جوندگان و حیوانات بیمار یا مرده تمرکز دارد. رعایت چند نکته ساده می‌تواند احتمال تماس با عامل بیماری را در مناطق در معرض خطر کمتر کند:

  • اطراف خانه را از محل‌های مناسب برای تجمع و لانه‌سازی جوندگان پاک نگه دارید.
  • مواد غذایی، غذای حیوانات خانگی و زباله را به‌گونه‌ای نگهداری کنید که جوندگان به آن دسترسی نداشته باشند.
  • برای کاهش خطر گزش کک در محیط‌های پرخطر از دافع حشرات مناسب استفاده کنید.
  • هنگام جابه‌جایی یا تماس احتمالی با حیوان بیمار یا مرده، از دستکش استفاده کنید و از تماس مستقیم پوست با بافت حیوان جلوگیری کنید.
  • حیوانات خانگی را به‌صورت منظم از نظر کک بررسی و با روش مناسب تحت کنترل انگل قرار دهید.
  • سگ و گربه را در مناطق دارای طاعون تا حد امکان از تماس آزادانه با حیوانات وحشی و محیط‌های پرخطر دور نگه دارید.

چگونه خطر گزش کک و تماس با حیوان آلوده را کم کنیم؟

اگر در منطقه‌ای زندگی یا سفر می‌کنید که طاعون در آن میان حیوانات وجود دارد، چند اقدام مشخص می‌تواند احتمال تماس را کمتر کند:

  • در محیط‌هایی با احتمال وجود کک، از دافع حشرات مناسب طبق دستور روی محصول استفاده کنید.
  • هنگام دست‌زدن به حیوان بیمار یا مرده، دستکش بپوشید و از تماس مستقیم با خون، ترشحات یا بافت‌های حیوان جلوگیری کنید.
  • به حیوانات وحشی یا ولگرد نزدیک نشوید و حیوانات مرده را با دست جابه‌جا نکنید.
  • برای سگ و گربه، برنامه منظم کنترل کک داشته باشید و در صورت بیمارشدن حیوان، آن را سریع نزد دامپزشک ببرید.
  • محیط اطراف خانه را از زباله، هیزم انباشته، پوشش گیاهی متراکم و منابع غذایی قابل‌دسترس برای جوندگان پاک نگه دارید.

آیا واکسن طاعون وجود دارد؟

واکسن طاعون برای استفاده عمومی به‌صورت روتین توصیه نمی‌شود. WHO واکسیناسیون را عمدتاً برای گروه‌هایی با خطر شغلی یا مواجهه مداوم، مانند برخی کارکنان آزمایشگاهی و کارکنان بهداشتی در شرایط خاص، مطرح می‌کند و برای عموم مردم واکسیناسیون معمول را توصیه نمی‌کند.

CDC نیز اعلام کرده است که واکسن طاعون دیگر در ایالات متحده در دسترس نیست و واکسن‌های جدید همچنان در حال توسعه هستند. در عمل، برای بیشتر افراد، پیشگیری از تماس با کک، جوندگان و حیوانات آلوده اهمیت بسیار بیشتری دارد.

اشتباهات رایج درباره طاعون و درمان آن

چند باور نادرست می‌تواند باعث تأخیر در مراجعه یا انتخاب روش‌های درمانی نامناسب شود. شناخت این موارد کمک می‌کند علائم مشکوک جدی گرفته شوند، بدون اینکه هر علامت معمولی به‌اشتباه به طاعون نسبت داده شود:

  • هر تورم غده لنفاوی به معنی طاعون نیست.
  • تماس معمولی با فرد مبتلا به طاعون خیارکی معمولاً به معنی انتقال بیماری نیست؛ نگرانی اصلی درباره انتقال مستقیم انسان‌به‌انسان بیشتر مربوط به طاعون ریوی است.
  • درمان‌های سنتی یا خانگی، جایگزین درمان آنتی‌بیوتیکی تجویزشده توسط پزشک نیستند.
  • مصرف خودسرانه آنتی‌بیوتیک برای درمان علائم مشابه، روش مناسبی برای تشخیص یا درمان طاعون نیست.
  • مشاهده یک کک یا تماس با حیوان به‌تنهایی به معنی ابتلا به طاعون نیست و ارزیابی باید بر اساس مجموعه علائم و سابقه تماس انجام شود.

آیا هر تورم غده لنفاوی نشانه طاعون است؟

خیر. تورم غدد لنفاوی می‌تواند در بسیاری از عفونت‌های شایع و بیماری‌های مختلف دیده شود و صرفاً با دیدن یک غده متورم نمی‌توان طاعون را تشخیص داد. در طاعون خیارکی، تورم معمولاً با درد قابل‌توجه همراه است و در کنار آن، تب ناگهانی، ضعف و سابقه تماس با عامل خطر می‌تواند احتمال بیماری را بیشتر مطرح کند.

پزشک برای تشخیص میان طاعون و علائم مشابه به سابقه سفر یا محل زندگی، تماس با کک یا حیوانات، زمان شروع علائم و وضعیت بالینی فرد توجه می‌کند و در صورت نیاز آزمایش‌های لازم را درخواست می‌دهد. تشخیص پزشکی، نه یک علامت منفرد، مبنای تصمیم‌گیری برای درمان است.

چرا خوددرمانی با آنتی‌بیوتیک می‌تواند مشکل‌ساز باشد؟

مصرف خودسرانه آنتی‌بیوتیک می‌تواند باعث عوارض دارویی، انتخاب داروی نامناسب و تأخیر در تشخیص علت واقعی علائم شود. در مورد طاعون نیز نوع دارو و روش مصرف باید بر اساس شرایط بالینی، نوع بیماری و وضعیت فرد تعیین شود و مصرف یک آنتی‌بیوتیک معمولی بدون ارزیابی پزشک قابل‌اعتماد نیست.

موضوع مقاومت آنتی‌بیوتیکی نیز اهمیت دارد؛ اگرچه مقاومت طبیعی Yersinia pestis در جهان نادر گزارش شده است، استفاده نادرست از آنتی‌بیوتیک‌ها در سطح جامعه یکی از عوامل مهم گسترش مقاومت میکروبی است. در نتیجه، درمان صحیح یعنی داروی مناسب، با مقدار و مدت مناسب و زیر نظر پزشک.

علائم طاعون

چه زمانی علائم طاعون نیاز به مراجعه فوری دارند؟

اگر فردی در منطقه‌ای با سابقه طاعون زندگی کرده یا سفر داشته، یا با کک، جوندگان و حیوان بیمار یا مرده تماس پیدا کرده است، بروز علائم سازگار با طاعون نیازمند ارزیابی پزشکی سریع است. نشانه‌هایی که باید بیشتر مورد توجه قرار گیرند عبارت‌اند از:

  • تب ناگهانی همراه با لرز، ضعف یا سردرد.
  • ایجاد غدد لنفاوی دردناک و متورم، به‌خصوص اگر پس از یک تماس مشکوک ظاهر شده باشند.
  • تنگی نفس، سرفه یا درد قفسه سینه پس از تماس احتمالی با منبع عفونت.
  • بدحال‌شدن سریع فرد یا ظهور علائمی مانند خون‌ریزی پوستی و تغییر رنگ بخش‌هایی از پوست.
  • بروز علائم مشابه بیماری پس از تماس نزدیک با فرد مبتلا به طاعون ریوی.

در چنین شرایطی، منتظر ماندن برای برطرف‌شدن علائم یا شروع خودسرانه دارو انتخاب مناسبی نیست. پزشک می‌تواند هم‌زمان با بررسی‌های لازم، در صورت وجود شک کافی درمان را شروع کند.

جمع‌بندی؛ آنچه باید درباره طاعون بدانید

طاعون یک عفونت باکتریایی ناشی از Yersinia pestis است که بیشتر از طریق کک‌های آلوده، تماس با حیوان آلوده و در نوع ریوی از طریق ذرات تنفسی منتقل می‌شود. تب ناگهانی، ضعف، تورم دردناک غدد لنفاوی و در برخی موارد سرفه و تنگی نفس از مهم‌ترین علائم طاعون هستند. تشخیص با بررسی بالینی و آزمایشگاهی انجام می‌شود و درمان سریع با آنتی‌بیوتیک می‌تواند از پیشرفت بیماری جلوگیری کند.

کاهش تماس با کک و جوندگان، پرهیز از لمس حیوانات بیمار یا مرده، کنترل کک حیوانات خانگی و رعایت پیشگیری در مناطق پرخطر، مهم‌ترین راه‌های کاهش احتمال ابتلا هستند. اگر پس از یک تماس مشکوک علائم سازگار با بیماری ایجاد شد، مراجعه سریع پزشکی اهمیت زیادی دارد.

اطلاعات این مقاله صرفاً جنبه آگاهی‌بخشی دارد و جایگزین معاینه بالینی، تشخیص یا درمان توسط پزشک نیست. در صورت مشاهده علائم مستمر، درد حاد یا داشتن سابقه بیماری‌های مزمن، حتماً برای بررسی دقیق به پزشک متخصص مراجعه کنید.

سوالات متداول درباره طاعون

طاعون چیست و چگونه منتقل می‌شود؟

طاعون یک بیماری عفونی ناشی از باکتری Yersinia pestis است که بیشتر از طریق کک آلوده، تماس با حیوان یا بافت آلوده و در نوع ریوی از راه ذرات تنفسی منتقل می‌شود.

مهم‌ترین علائم طاعون چیست؟

تب ناگهانی، لرز، ضعف، سردرد و تورم دردناک غدد لنفاوی از علائم مهم طاعون خیارکی هستند. در طاعون ریوی نیز سرفه، تنگی نفس و درد قفسه سینه دیده می‌شود و ممکن است سریع شروع شوند.

آیا طاعون درمان دارد؟

بله. طاعون با آنتی‌بیوتیک درمان می‌شود و شروع سریع درمان اهمیت زیادی دارد. در صورت شک به بیماری، پزشک می‌تواند پس از گرفتن نمونه‌های لازم درمان را پیش از آماده‌شدن نتیجه نهایی آغاز کند.

چگونه از طاعون پیشگیری کنیم؟

برای پیشگیری، تماس با کک‌ها و جوندگان را کاهش دهید، حیوانات بیمار یا مرده را لمس نکنید، هنگام تماس احتمالی از دستکش استفاده کنید و کک حیوانات خانگی را کنترل کنید.

چقدر این پست مفید بود؟

روی یک ستاره کلیک کنید تا به آن امتیاز دهید!

میانگین امتیاز 0 / 5. تعداد آرا: 0

تا الان رای نیامده! اولین نفری باشید که به این پست امتیاز می دهید.

نظرت برامون مهمهاولین نفری باش که نظرش رو می‌نویسه.دیدگاهت رو بنویس

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کد امنیتی

دکمه بازگشت به بالا